Α,Β,Γ

Ο Ανθρωπος της Χρονιας

2011-12-31T02:54:00.000+02:00

Ανωνυμου του Ελληνος

2011-11-14T13:03:00.000+02:00

«Δεν εμπιστεύομαι κανέναν. Ολοι τους είναι αρουραίοι. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, το περιτύλιγμα άλλαξε· όχι η ουσία. Οι άνθρωποι δεν βιώνουν τρόμο αλλά τρέλα. Τότε τους θέριζαν οι σφαίρες, τώρα τους θερίζει το στρες. Οι πολιτικοί μας είναι ανθρωποφάγοι, τρέφονται με την κατάντια μας. Ούτε ένας δεν παραιτείται, για να μη χάσει το κομπόδεμα».

Αυτο το ωραιο σημερα

2011-11-11T17:02:00.000+02:00

Back To The Future

2011-09-15T09:33:00.000+03:00

Ιδεώδες σκηνικό για το νόμο και την τάξη είναι το νεκροταφείο. Στον κόσμο υπάρχουν και τραπεζίτες, χριστιανοί και άθεοι, ομοφυλόφιλοι και φυσιολογικοί. Όλοι μαζί. Η έννοια της ζωής είναι αντίθετη προς το νόμο και την τάξη. Μόνο οι νεκροί βρίσκονται σε τάξη και υπακούουν όλους τους νόμους.

Heinrich Böll
Ansichten eines clowns/Ο Κλόουν
Μετάφραση:Γιάννης Λάμψας
Εκδ. Φλίππερ

Hey you

2011-07-08T19:54:00.001+03:00

καί τις ἐπ' ἐσχατίαισιν οἴκεις

άγνωστε εσύ, που κατοικείς την άκρη αυτού του κόσμου

                                                                        Αλκαίος

Αλκαίος/Τα Ποιήματα
Μετάφραση: Σωτήρης Κακίσης
Εκδ. "Νεφέλη" Αθήνα 1996

Καλο μηνα, γελαστο!

2011-07-01T11:15:00.000+03:00

Τον παλιο εκεινο τον καιρο ΙV (ή η δηλητηριωδης γερμανικη φυτρα) μερος β'

2011-06-24T01:22:00.003+03:00

Ο Χίμμλερ με διέκοψε απότομα:

- Καλά ας τ' αφήσουμε αυτό.... Η ματιά του πέρασε προς την Ελβετία, την οποίαν κάρφωσε με την άκρη του μολυβιού του.

- Αφήστε στην ησυχία της την Ελβετία, έσπευσα ν' απαντήσω. Η μορφή διακυβερνήσεώς της μπορεί ν' αποτελέσει το πρότυπον διά την διοργάνωσιν της νέας Ευρώπης. Αποτελεί την γέφυρα μεταξύ ημών και της Δύσης. Τότε ο Χίμμλερ έδειξε την Ιταλία, την οποίαν παρατηρούσε επί πολύ:

- Ναι...ναι...ο Μουσσολίνι...δεν θα πρέπει να παραιτηθούμε των βορείων βιομηχανικών επαρχιών της Ιταλίας...

- Είναι βέβαιον πως οι βιομηχανίες της βορείου Ιταλίας και εκείνες της Γερμανίας, αλληλοσυμπληρούνται αμοιβαίως, αλλά δεν πιστεύω πως η Ιταλία θα δεχθεί να παραιτηθεί, από οποιοδήποτε τμήμα της εδαφικής της ολότητος. Μια ειρήνη διά διαπραγματεύσεων θα την εξαναγκάσει να παραιτηθεί από τις αποικιακές της φιλοδοξίες!

Ο Χίμμλερ και πάλιν επιδοκίμασε, σαν ένας Βούδας:

- Ναι...μα δεν μπορώ ακόμη να συνηθίσω στην ιδέα, μίας υποχωρήσεώς μας, στο θέμα της Βορείου Ιταλίας!

Πηδώντας τότε στην Αυστρία, βεβαίωσε κατά τρόπον κατηγορηματικόν:

- Αυτήν θα την κρατήσουμε!

- Ναι απάντησα, δεν θα βρεθεί κανείς να μας αμφισβητήσει το δικαίωμά μας αυτό, ασφαλώς.

- Και η Τσεχοσλοβακία;

- Η περιοχή των Σουδητών, πολιτικώς και οικονομικώς θα προσαρτηθεί στο Ράιχ. Η Τσεχία και η Σλοβακία θ' απαιτήσουν η κάθε μία, αυτόνομον κυβέρνησιν, μα οικονομικώς θα εξαρτώντε από το Ράιχ. Πράγμα, που, ασφαλώς, κατ' επέκτασιν, θα εφαρμοσθεί, κατά την γνώμη μου, και σ' ολόκληρον την νοτιοανατολικήν Ευρώπην. Την Κροατίαν, Σερβίαν, Βουλγαρίαν, Ελλάδα και Ρουμανία.

Ο Χίμμλερ, αρχικά δεν έμεινε σύμφωνος, αλλά, κατόπιν συζητήσεως, παρεδέχθη πως δεν υπήρχε άλλος τρόπος προσαρτήσεως των περιοχών αυτών, στα πλαίσια μιας Νεας Ευρώπης. Καθώς του εξηγούσα, με διέκοψε:

- Μα εν καιρώ, όλα αυτά θα εξελιχθούν σε έναν οικονομικό ανταγωνισμό με την Μεγάλη Βρεττανία - γεγονός απ' το οποίον και προήλθε η σημερινή τεταμμένη κατάστασις.

- Herr Reichsfuhrer, είπα, δεν θα αφήσουμε εστίες που στο μέλλον θα μπορούν να αποτελέσουν εναύσματα, μιας νέας συγκρούσεως. Βασικώς, θα προσπαθήσουμε να εξαφανίσουμε πάντα λόγον ο οποίος θα σταθεί εμπόδιον. εις την δημιουργίαν της Νέας Ευρώπης. Γεγονός που σημαίνει πως, κατά κύριον λόγον, θα πρέπει να τεθούν οι βάσεις μίας ειρήνης διά διαπραγματεύσεων, αντί της δημιουργίας προϋποθέσεων για πόλεμο.

Περνώντας στην Πολωνία, ο Χίμμλερ συνέχησε:

- Όμως, οι Πολωνοί, θα εργασθούν για μας.

- Θα πρέπει να δημιουργήσουμε, παρετήρησα, μία κατάστασι πραγμάτων, στην οποία ο κάθε λαός θα μπορεί να εργασθεί σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Όλοι μας ταξιδεύουμε με την ίδια γαλέρα κι όποιος δεν τραβά γερό κουπί, εκείνος κινδυνεύει και να πνιγεί.

Μετά ο Χίμμλερ πέρασε στα Βαλτικά κράτη:

- Εδώ θα χρειασθεί να δώσουμε στη Φινλανδία τις δυνατότητες να επεκταθεί - οι Φινλανδοί είναι άνθρωποι καλλιεργημένοι και δεν θα έχουμε ανησυχίες στην περιοχή αυτή.... Και η Ρωσσία;

Επεκράτησε μία μακρά σιωπή. Μετά ο Χίμμλερ συνέχησε:

- Αν κατάλαβα καλά, οι βάσεις του σχεδίου σας διά μίαν ειρήνην, διά διαπραγματεύσεων, εξαντλούνται μέχρι του σημείου να διατηρήσει το Μέγα Γερμανικό Ράιχ, τα αποκτηθέντα όριά του κατά την 1ην Σεπτεμβρίου του 1939;

- Σε γενικές γραμμές.....ναι!

- Όλες οι άλλες εδαφικές κατακτήσεις μας θα χρειασθεί να χρησιμοποιηθούν ως μέσα συναλλαγής;

Εκ νέου απάντησα:

- Ναι!

Συνέχησα, εξηγώντας, πως, κεντρικός πυρήνας μίας αναδιοργανωμένης Ευρώπης, το Μέγα Γερμανικό Ράιχ θα έπρεπε, με καινούργια πνοή, ν' ασχοληθεί με την αντιμετώπισιν των κοινωνικών προβλημάτων.

- Πιστεύω πως, διά την, ολοκλήρωσιν μίας νέας Ευρώπης, οι εθνικιστικές τάσεις, θα πρέπει να περιορισθούν, και πως όλα τα προβλήματα θα πρέπει να μελετηθούν με μεγάλη προσοχή από τους ειδικούς. Ως αρχή, Herr Reichsfuhrer, είναι απαραίτητος για μας η προσπάθεια για μίαν ειρήνευσιν διά διαπραγματεύσεων. Τώρα βρισκόμαστε στο απόγειον της ισχύος μας. Αυτή η ειρήνη, αν κατωρθώσουμε να την επιτύχουμε, θ' αποτελέσει την στέρεη βάσι, επί της οποίας θα στηριχθούμε για ν' αντιμετωπίσουμε την κατάστασι στο Ανατολικό μέτωπο. Προς το παρόν μαχώμεθα επί δυο μετώπων και όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ρίξουν όλο τους το βάρος στον πόλεμο, η ισορροπία θ' ανατραπεί, με βεβαίαν την συντριβή μας.

    Επανέλαβα τους λόγους του Λαβάλ προς τον Φύρερ:

- Herr Χίτλερ, ανελάβατε την διεξαγωγή ενός μεγάλου πολέμου πριν δημιουργήσετε μίαν Νέαν Ευρώπην. Προτιμότερον θα ήτο, να δημιουργήσετε πρώτον μίαν Νέαν Ευρώπην, προκειμένου μετέπειτα ν' αναλάβετε έναν μεγάλον πόλεμο!

   Ο Χίμμλερ δεν μπόρεσε να μη χαμογελάσει:

- Ναι, ναι, ναι.... αυτός ο Λαβάλ.... ο ολίγον πονηρός. Είτε απ' την αρχή, είτε απ' το τέλος, .οπως κι αν το διαβάσεις τ' όνομά του, πάντοτε Λαβάλ θα είναι!

    Η ώρα είχε φθάσει τρεις τα χαράματα! Ο Χίμμλερ αντελήφθη πως είμουν κατάκοπος και έδωσε τέρμα στην συζήτηση:

- Έχει καλώς! Είμαι πολύ ευτυχής απ' αυτήν την ανταλλαγήν των απόψεων. Το σχέδιόν σας τυγχάνει της απολύτου επιδοκιμασίας μου... υπό μία και μοναδικήν προϋπόθεσιν: αν, κατά την διάρκειαν των προσπαθειών σας, διαπράξετε κάποιο σοβαρό λάθος... θα σας εγκαταλείψω να πέσετε, σαν μία μεταχειρισμένη κάλτσα. Εξυπακούεται πως κι εγώ θα πρέπει να ενεργήσω για να πείσω τον Χίτλερ, προ των Χριστουγέννων!

    Ο αναγνώστης θα έχει, ασφαλώς, σημειώσει πως η συζήτησις αυτή διεξήχθη τον Αύγουστο του 1942. Ο Χίμμλερ μ' εξουσιοδότησε να ενεργήσω με απόλυτον πρωτοβουλίαν. Μα δεν υπελόγισε τότε, πως, μία τέτοια απόφαση θα μπορούσε αργότερα, να επιρεασθεί από διαφόρους παράγοντες ανεξαρτήτους της θελήσεώς μου, ούτε πως ο χαρακτήρας του Χίμμλερ θα είταν τόσο ευμετάβλητος ώστε κι οι αγαθώτερες προθέσεις του να μετατραπούν σε εντελώς αντίθετες απόψεις. Όπως κι αν είχαν τα πράγματα, την νύχτα εκείνη έφυγα, αφού μου είχε δώσει τον λόγο της τιμής του, πως μέχρι τα Χριστούγεννα, ο Ρίμπεντρόπ, θα είχε απομακρυνθεί από την θέσι του.

    Από την νύκτα εκείνην, κάθε σκέψις μου και κάθε μου ενέργεια, σ' έναν σκοπό απέβλεπαν: στην απαγκίστρωσι της Γερμανίας από την θέσι που βρισκόταν, με την απώλειαν όσον τον δυνατόν μικροτέρων εδαφικών περιοχών. Ιδεαλιστής είμουν, ιδεαλιστής παρέμεινα, πιστεύοντας στην δυνατότητα της επιτυχίας του σχεδίου μου. Αλοίμονον! Μπήκα στον ανώμαλο δρόμο των απογοητεύσεων, με μοναδική ανταμοιβή, μερικές σποραδικές αναλαμπές ελπίδων.

(Ακολουθηθηκε η ορθογραφια του κειμενου)

Walter Schellenberg (Αρχηγού της Γερμανικής Αντικατασκοπείας): Κατασκοπεία Και Αντικατασκοπεία (εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον (1933 - 1945) )

Μεταφραστής: Παύλος Σύρρος

Έκδοση "Εστίας του Βιβλίου" - Κ. Κεσογλου 1959

Ησυχια, ταξις και ασφαλεια

2011-06-17T20:02:00.000+03:00

http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=1&artid=98113

Τέλος στις μηνύσεις για τον θόρυβο που κάνουν... τα παιδιά στη Γερμανία

Δημοσιεύτηκε: Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011 19:12

Απαγορεύονται πλέον οι μηνύσεις εναντίον βρεφονηπιακών σταθμών για... το θόρυβο που κάνουν τα παιδιά στη Γερμανία, σύμφωνα με ένα νέο νόμο που υιοθέτησε σήμερα το γερμανικό κοινοβούλιο, μετά τις αλλεπάλληλες δίκες για ηχορρύπανση, σε μια χώρα όπου η γεννητικότητα μειώνεται συνεχώς.

Ο θόρυβος που κάνουν τα παιδιά δεν θα επιτρέπεται πλέον να ταξινομείται στην ίδια κατηγορία με περιβαλλοντικούς θορύβους. Μέχρι σήμερα ο θόρυβος αυτός θεωρείτο ίδιος με την ηχορρύπανση που παράγεται από τα εργοστάσια. Ο νέος νόμος θα επιτρέψει την εγκατάσταση βρεφονηπιακών σταθμών και παιδικών χαρών σε κατοικημένες ζώες. Πολλοί σταθμοί τα τελευταία χρόνια είχαν κλείσει ή είχαν αναγκαστεί να μετακομίσουν σε άλλες περιοχές γιατί οι γείτονές τους προσέφευγαν στη δικαιοσύνη.

Ο υπουργός Χωροταξίας, Πέτερ Ραμζάουερ, είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι ο θόρυβος που κάνουν τα παιδιά είναι «η έκφραση της ζωντάνιας τους» και όχι ένα πρόβλημα από το οποίο θα πρέπει «να προστατευτούν οι πολίτες». Μεταξύ άλλων, ένας παιδικός σταθμός στο Αμβούργο είχε υποχρεωθεί να χτίσει ένα τσιμεντένιο τοίχο ύψους 2 μέτρων και μήκους 60 ενώ ένας άλλος, στο Βερολίνο, έκλεισε μετά από τετραετή δικαστική διαμάχη με ένα γείτονα. Το 2009 γεννήθηκαν στη Γερμανία μόνο 651.000 παιδιά, γεγονός που σημαίνει ότι σε κάθε γυναίκα αντιστοιχούν 1,4 παιδιά. Η γεννητικότητα αυξήθηκε ελαφρά το 2010 (με 678.000 παιδιά), ωστόσο οι θάνατοι ξεπερνούν τις γννήσεις κατά 181.000.

"Ιδεώδες σκηνικό για τον νόμο και την τάξη, είναι το νεκροταφείο. Στον κόσμο υπάρχουν και τραπεζίτες, χριστιανοί και άθεοι, ομοφυλόφιλοι και φυσιολογικοί. Όλοι μαζί. Η έννοια της ζωής είναι αντίθετη προς το νόμο και την τάξη. Μόνο οι νεκροί βρίσκονται σε τάξη και υπακούουν όλους τους νόμους."

Heinrich Böll Ansichten eines Clowns/Ο Κλόουν

Μετάφραση: Γιάννης Λάμψας

Εκδόσεις ΦΛΙΠΠΕΡ

Τον παλιο εκεινο τον καιρο IV (ή η δηλητηριωδης γερμανικη φυτρα) μερος α'

2011-06-16T17:26:00.004+03:00

http://www.boston.com/bigpicture/2011/06/e_coli_outbreak_in_europe.html

Αυτον τον καιρο διαβαζω ενα βιβλιο που βρισκοταν χρονια στην οικογενειακη βιβλιοθηκη και δεν του ειχα δωσει ιδιαιτερη προσοχη. Και ο λογος δεν ειχε να κανει με το θεμα του. Καθε αλλο. Φαινεται ομως πως τωρα ηρθε η ωρα του να διαβαστει.

Ο συγγραφεας του ειναι ο Βαλτερ Σελλενμπεργκ ταξιαρχος των SS που εγινε επικεφαλης των μυστικων υπηρεσιων του τριτου ραϊχ. (Σκοπιμως δεν το γραφω με κεφαλαια διοτι πολυ απλα σιχαινομαι τα ραϊχ και τα αριθμητικα τους.)

Δικαστηκε στη Νυρεμβεργη και καταδικαστηκε σε 6 χρονια φυλακιση το 1949, αποφυλακιστηκε ομως το 1951 για λογους υγειας. Απεβιωσε το 1952.
Οπως μας πληροφορει η wikipedia κατεθεσε εναντιον αλλων ναζι στη συγκεκριμενη δικη. Στη φυλακη εγραψε και τα απομνημονευματα του. Δεν γνωριζω αν το παρον βιβλιο ειναι μερος αυτων των απομνημονευματων ή το συνολο τους ή δεν εχει καμια σχεση με αυτα.

Λογω της παλαιοτητας του -μαλλον- δεν εχει την παραμικρη εισαγωγη και δεν παραθετει κανενα στοιχειο για τον συγγραφεα του. Μονον ο ιδιος δινει στο πρωτο κεφαλαιο καποια στοιχεια για τον εαυτο του, κυριως για την καταγωγη του. Πως ηταν, δηλαδη, ενα ακομα προσφυγακι του Saarbrucken ταπεινωμενο απο τη Συνθηκη των Βερσαλλιων και πως οταν σπουδαζε νομικα, καποια παιδια, τα SS εν προκειμενοις, του ξαναναψαν τον χαμενο ποθο για τα πατρωα χωματα.

Το βιβλιο το επιασα στα χερια μου περιμενοντας να ανακαλυψω κατι περισσοτερο απ' οσα ηδη γνωριζω για την παρανοια της τοτε εποχης. Και μαλιστα απο τους αρχιμαστορες της.

Εφτασα ομως να περασω την μεση του βιβλιου και να μου εχει δοθει η εντυπωση πως διαβαζω το σεναριο καποιας ταινιας, και μαλιστα με μετριο ενδιαφερον, οπου εξιστορειται η καθημερινοτητα ενος αξιωματουχου καποιου καθεστωτος, ο φορτος εργασιας του και η προσπαθεια αναδιοργανωσης της υπηρεσιας του για καλυτερα αποτελεσματα. Κατι σαν "εχουμε δουλεια να κανουμε, και σηκωνουμε τα μανικια". Χμμ...

Καμια νυξη για το αιματοκυλισμα του κοσμου γυρω του.

Το αποσπασμα, δεν εχει κατι το εξαιρετικα αποκαλυπτικο, ομως, διαβαζοντας το, το μυαλο μου πηγε αυτοματως σε δεκαδες αλλα προσωπα που θα μπορουσαν να πρωταγωνιστουν.
Προσωπα οχι τοσο μακρινα μας, ή αγνωστα, ή των ιδιων πολιτικων αντιληψεων με αυτα του βιβλιου.

Ειναι αυτος ο χαρτης ομως, που εχουν μπροστα τους, κι επανω του σχεδιαζουν και τραβουν γραμμες, χρωματιζουν και αποφασιζουν για το μελλον, συμφωνα παντα με τα δικα τους χολερικα γουστα που ξαφνικα τον φανταστηκα χωρις γραμμες ή συνορα και με ανθρωπους να κυκλοφορουν πανω του. Ανυποψιαστοι ανθρωποι πισω απο τις γραμμες και τις χαραξεις, οπως εγω, οι δικοι μου, εκατομμυρια κ-α-ν-ο-ν-ι-κ-ο-ι ανθρωποι.
Και σκεφτηκα ποσες φορες μετα απο αυτη την ημερα που εξιστορειται εδω, δεν στηθηκε ενας χαρτης και άλλα προσωπα, πολυ δημοκρατικοτερα -αναμφιβολα!- δεν σταθηκαν επανω απο εναν χαρτη με ιδια κι απαραλλαχτα χολερικα γουστα...

Ειναι κι αυτη η δηλητηριωδης γερμανικη φυτρα που επηρεασε ολο τον κοσμο...

Με λιγα λογια: ο Σελλενμπεργκ προβλεπει την καταρρευση του γερμανικου ονειρου ηδη απο το 1942. Εχει κατα νου ενα σχεδιο ειρηνης με τις αναλογες συμμαχιες. Προσπαθει με καθε τροπο να προειδοποιησει τους αρμοδιους, τον εξης εναν, τον Χιτλερ. Ειναι ομως σιγουρος οτι δεν θα εισακουστει και γι' αυτο επιλεγει τον δευτερο στην ιεραρχια του κομματος και του κρατους, Χιμμλερ.

  Βλέποντας κατάματα τον Χίμμλερ:

- Herr Reichsfurer, είπα, ποτέ μου δεν ξεχνώ την συμβουλή ενός σοφού. Έτσι θα μπορέσω να σας θέσω την εξής ερώτησιν: Σε ποιο συρτάρι του γραφείου σας έχετε τοποθετήσει την "ετέραν λύσιν" διά τον τερματισμόν αυτού του πολέμου;

   Επεκράτησε απόλυτος σιωπή. Ο Χίμμλερ με κύτταξε, μουδιασμένος. Ασφαλώς, από την προεισαγωγή μου, θα κατάλαβε πού ήθελα να καταλήξω. Σιγα-σιγά, συνήλθε. Τέλος μίλησε, πολύ χαμηλόφωνα αρχικά, μετά με μια φωνή που σιγά-σιγά υψώνετο έως ένα τόνο θορυβώδη:

- Είσθε παράφρων; Μήπως σας κούρασε ο φόρτος της εργασίας; Θέλετε πέντε εβδομάδων αναρρωτική άδεια; Χάσατε τον προσανατολισμό σας! Άλλωστε, πώς τολμάτε να μου μιλάτε έτσι;

   Παρέμεινα αδιάφορος, περιμένοντας να περάσει η παραφορά του. Μετά ψύχραιμα είπα:

- Herr Reichsfurer, ήξερα πως θ' αντιδρούσατε κατά τον τρόπο αυτόν. Μάλιστα, περίμενα και χειρότερα. Μα θέλω να σας υπενθυμίσω πως ένας μεγάλος άνθρωπος όπως ο Μπίσμαρκ, στο απόγειον της δόξης του, είχε πάντοτε ετοίμην, στο μυαλό του, και την αντίθετον περίπτωσιν -την ετέραν λύσιν-, εκείνην που είναι δυνατόν να τεθεί εν λειτουργία μόνον όσον χρόνον διαρκεί η ελευθερία δράσεως. Η Γερμανία την στιγμήν αυτήν βρίσκεται στο ζενίθ της ισχύος της. Σήμερα είμεθα εις θέσιν να διαπραγματευθούμε... διότι η δυναμις μας πείθει τους αντιπάλους μας δια την ανάγκην της εξευρέσεως λύσεως διά μίαν ειρήνην.
   Σε αδρές γραμμές σκιαγράφησα τον συσχετισμόν των δυνάμεων σε παγκόσμιον κλίμακα, βάσει των στοιχείων που είχα. Ο Χίμμλερ είχε εντελώς ηρεμήσει. Η αυτοπεποίθησίς μου τον είχε επηρεάσει και έδειχνε όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πού και πού, επιδοκίμαζε με μία κίνηση του κεφαλιού. Όταν τελείωσα, -μετά μιάμισυ ώρα- δεν με είχε διακόψει, παρά ελάχιστες φορές.

.......................................................................................................................

   Στο σύνολόν του, ο Χίμμλερ έδειχνε πως ενέκρινε το σχέδιόν μου. Χωρίς να εκφράζεται σαφώς, κουνούσε καταφατικώς το κεφάλι του στα σοβαρότερα σημεία. Γυρνώντας, άρχισε να παρατηρεί επί πολύ, τον χάρτην της Ευρώπης. Μετά ενός λεπτού σιγή, είπε:

- Μέχρι στιγμής, αρκεστήκατε στο να μου εξηγήσετε την ανάγκην αυτής της "άλλης λύσεως" και τον τρόπον της πρακτικής εφαρμογής της. Μήπως θα ήταν δυνατόν να καθορισθούν, και οι συγκεκριμένες βάσεις επί των οποίων θα εστηρίζετο μία παρομοία συνενόησις;

   Με μεγάλην σύνεσιν, αντέστρεψα την ερώτησιν:

- Μα, ακριβώς αυτό πρέπει να ΄χετε κρυμμένο σ' ένα από τα συρτάρια σας, Herr Reichsfurer.

   Την φορά αυτή, επέδειξε κατανόησιν και πήρε με καλό μάτι την απάντησί μου.

- Έχει καλώς, είπε, ας αρχίσουμε από τους Άγγλους, θέλετε;

- Πολύ ωραία, απάντησα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω, φαίνεται πως οι Άγγλοι θ' απαιτήσουν, τουλάχιστον, την εκκένωσιν της Βορείου Γαλλίας. Ποτέ δεν θα εδέχοντο να βρίσκοντε κατά μήκος των ακτών τους, και εις την απέναντι πλευράν των ακτών του Καλαί, στρατιωτικοί Γερμανικοί σχηματισμοί.

- Δεν πιστεύετε λοιπόν, στην δυνατότητα μίας συμμαχίας επί ευρέων βάσεων, μεταξύ ημών και του αδελφού αυτού έθνους;

- Όχι, τουλάχιστον προς το παρόν, απάντησα. Ο δρόμος που οδηγεί από μίαν εμπόλεμον κατάστασιν, σε μία συμμαχία, δια μέσου μίας συνθήκης διά διαπραγματεύσεων, είναι μακρός...πολύ μακρός!

   Ο Χίμμλερ επιδοκίμασε με μία κίνηση της κεφαλής.

- Καλά! Και η περίπτωσις των Γερμανικών περιοχών, όπως η Ολλανδία και το Βέλγιον;

- Θα καταστούν θέματα των διαπραγματεύσεων, είπα. Μα νομίζω πως θα πρέπει ν' αποδώσουμε στα κράτη αυτά την προγενεστέρα κατάστασίν τους. Εν τούτοις, αν δεν θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η πολιτική των φυλετικών διακρίσεων, θα χρειασθή αυτή να περιορισθεί, ως προς την εφαρμογήν της, μόνον εις το εσωτερικόν της Γερμανίας.

   Ο Χίμμλερ τραβούσε, με νευρικότητα, μολυβιές πάνω στον χάρτη, σημειώνοντας την Ολλανδία, ορισμένες περιοχές του Βελγίου και της Βορείου Γαλλίας, ως περιοχές προς συναλλαγήν...

- Καλά!...και η Γαλλία;

- Herr Reichsfurer, απήντησα, αποσκοπώ προς μίαν λύσιν που θα είχε ως επακόλουθον την ισορρόπησιν των Γερμανικών και Γαλλικών οικονομικών συμφερόντων. Θα πρέπει ν' αποκατασταθεί η Γαλλική ανεξαρτησία, μα η Γερμανία και η Γαλλία θα προσεγγίσουν η μία την άλλη. Τούτο είναι αναπόφευκτο, και η Γαλλία με την αποικιακή αυτοκρατορία της, θα προσπορίσει τεράστια οφέλη στην Γερμανία. Έτσι δεν θα πρέπει ν' αυτοπεριορισθούμε σε θεωρητικά σχήματα και σε πολιτικές προοπτικές έχθρας και ανταγωνισμού. Πάρτε, ως παράδειγμα, την Αλσατία -εγώ κατάγομαι από το Sarrebruck, δεν το αγνοείτε και ξέρω, εκ πείρας, τι λάθος διέπραξε η Γαλλία, επιμένουσα να ενσωματώσει το Σάαρ, μετά την Συνθήκη των Βερσαλλιών.

   Ο Χίμμλερ κούνησε το κεφάλι και παρετήρησε μ' έναν τόνο αποδοκιμασίας:

- Μα στην Αλσατία υφίσταται μεγάλος αριθμός Γερμανών, που δεν αφομοιώθηκε από την Γαλλικήν νοοτροπίαν.

   Τόνισα ως το θεμα αυτό θα μπορούσε ν' αποτελέσει αντικείμενον ιδιαιτέρων συνομιλιών, και αν ποτέ η Αλσατία εδίδετο στην Γαλλία, θα έπρεπε ως αντάλλαγμα, να αποκαθίστατο μία σταθερά και στενή οικονομική συνεργασία μεταξύ των δύο εθνών.

   Με κρύα καρδιά ο Χίμμλερ περιέκλεισε την Γαλλία μ' ένα ημικύκλιο, με πράσινο μολύβι. Μετά παρατηρώντας με, ρώτησε:

- Πιστεύετε πως οι Άγγλοι θα ικανοποιούντο από μίαν παρομοίαν λύσιν;

   Δεν μπορώ, απάντησα, να προδικάσω την απόφασιν της Βρεττανικής κυβερνήσεως, αλλά κατά την γνώμην μου, θα εδέχοντο προς συζητησιν την άποψιν αυτήν. Διότι, εκείνο που θα τους ενδιέφερε περισσότερον, είναι η μορφή που θα προσεδίδετο στην καινούρια αυτή Ευρώπη.

(συνεχίζεται)

Walter Schellenberg (Αρχηγού της Γερμανικής Αντικατασκοπείας): Κατασκοπεία Και Αντικατασκοπεία (εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον (1933 - 1945) )

Μεταφραστής: Παύλος Σύρρος

Έκδοση "Εστίας του Βιβλίου" - Κ. Κεσογλου 1959

Να ζήσουν οι κωλονέλοι!

2011-03-03T01:19:00.000+02:00

Γιάννης Καλαϊτζής

Ελευθεροτυπια

Οι αγορές αποφάσισαν 3

2011-02-28T02:00:00.001+02:00

Leon Neal/AFP/Getty Images

Peter Morrison/AP

Epa

Reuters

AP Photo/Francois Mori

Phil Weymouth/AFP/Getty Images

SKY NEWS

Dan Kitwood/Getty Images

Sophie Smith

David Sillitoe for the Guardian

Lefteris Pitarakis/AP

Reuters/Gonzalo Fuentes

Geoffrey Robinson / Rex Features

Leon Neal/AFP/Getty Images

Reuters/Charles Platiau

Peter Morrison/AP

Reuters/Charles Platiau

Joel Saget/AFP/Getty Images

Julien M. Hekimian/Getty Images

Jeff Pachoud/AFP/Getty Images

Francisco Leong/AFP/Getty Images

AFP/Getty Images

SKY NEWS

Yiorgos Karahalis/Reuters

Ahmed Ali / AP

Οι αγορές αποφάσισαν 2

2011-02-17T02:00:00.001+02:00

ANSA

Martin Bureau/AFP/Getty Images

Fehti Belaid/AFP/Getty Images

AFP/Getty Images

Fehti Belaid/AFP/Getty Images

Cathal Mcnaughton/Reuters

Fethi Belaid/AFP/Getty Images

Ronan Shaw

Amr Abdallah Dalsh/Reuters

Martin Bureau /AFP/Getty Images

SKY NEWS

Stephen Boyle

SKY NEWS

Yannis Behrakis/Reuters

Reuters

Emilio Morenatti/AP

Fred Dufour/AFP/Getty Images

Peter Muhly/AFP/Getty Images

Reuters/Zohra Bensemra

Peter Muhly/AFP/Getty Images

Geoffrey Robinson / Rex Features

Toby Melville/Reuters

Οι αγορές* αποφάσισαν 1

2011-02-09T14:52:00.000+02:00

*ανοιχτός, επίπεδος χώρος στην αρχαία ελληνική πόλη, περιβαλλόμενος συνήθως από δημόσια κτίρια, που αποτελούσε τον πυρήνα της οικονομικής και πολιτικής ζωής της.

Εικονογραφημένο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό & Πλήρες Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας ΠΑΠΥΡΟΣ LAROUSSE, Πάπυρος 2003

Martin Bureau/AFP/Getty Images

AP/Curtis

Epa

AP Photo/Gregorio Borgia

Oli Scarff/Getty Images

Ελευθεροτυπια

Christopher Furlong/Getty Images

REUTERS/Zoubeir Souissy

Martin Bureau/AFP/Getty Images

REUTERS/Stringer

Fethi Belaid/AFP/Getty Images

Epa/Pain

SKY NEWS

Emilio Morenatti/AP

Fred Dufour/AFP/GETTY Images

Fred Dufour/AFP/Getty Images

REUTEURS/Gonzalo Fuentes

SKY NEWS

Καζαμίας 2011

2011-01-02T16:19:00.000+02:00

Το 2011 θα έχετε όλα τα φόντα

για ν' αλλάξετε τη ζωή σας

Ο Άνθρωπος της Χρονιάς

2010-12-31T01:11:00.000+02:00

Adrian Sobaru

Καλά Χρωστούγεννα!

2010-12-25T11:40:00.000+02:00

Με υγεία!

Let the nightmare begin!

2010-12-24T12:01:00.000+02:00

Κουίζ

2010-12-20T15:57:00.000+02:00

1. A politician is an arse upon

which everyone has sat except a man

Πολιτικός είναι ένας πισινός που πάνω του

ο καθένας έχει καθίσει εκτός από άνθρωπος.

Μπακούνιν;

2. Το ζήτημα στην Αγγλία, δεν είναι κατά πόσο κάποιος άνθρωπος έχει ταλέντο ή

ιδιοφυία, αλλά κατά πόσο είναι ένας ενάρετος γάιδαρος και δουλικός προς τις

απόψεις των Ευγενών περί Τέχνης και Επιστήμης. Αν είναι τέτοιος,

τότε είναι καλός άνθρωπος. Αν δεν είναι, τότε πρέπει να πεθάνει της πείνας.

Wikileaks;

3. Ο θυμός έσχατον γηράσκει

Τελευταία γερνάει η οργή

Ανώνυμο γουρούνι της μειοψηφίας του 54% που απείχε από τις δημοτικές-

περιφερειακές εκλογές;

4. Αχ, τα εγγόνια των Γραικύλων θα κλάψουν με μαύρο δάκρυ...

Νοστράδαμος;

Σωστές απαντήσεις:

1. e.e. cummings "33x3x33" Μετάφραση: Χάρης Βλαβιανός

2. William Blake "Οράματα των Θυγατέρων της Αλβιόνας" Μετάφραση: Μίλτος

Φραγκόπουλος

3. Αλκαίος "Τα ποιήματα" Μετάφραση: Σωτήρης Κακίσης

4. Ηλίας Πετρόπουλος "Ο τούρκικος καφές εν Ελλάδι"

Θούριος των ντελικάτων ειρηνιστών

2010-12-17T18:16:00.000+02:00

Ω, νέοι της Κλαυθμώνος,
άρρενες ευγενείς της Νέας Βαβυλώνος,
που της ειρήνης σείετε την σημαία.
Εσείς, της συνειδήσεως, του όπλου αντιρρησίες
που τις πλατείες ξεχειλίζετε τις κρύες
με της μη-βίας την θεωρία την ωραία.

Εσείς οι υπέροχοι, που είσαστε μυριάδες
και αρνηθήκατε την εισβολή στις Πασαργάδες.
Κι εμείς οι υπόλοιποι ανωμαλάρες
που μέσα από τα σκοτεινά λαγούμια
του Βάαλ ανασταίνουμε τη μούμια
κι αρνούμαστε της Καθημερινής ζωής τις χάρες.

Ορθώστε επιτέλους τον ορθό τον λόγο
κι από τα δροσερά λιβάδια σας σκορπίστε κάθε φόβο.
Φυσήξτε δυνατά να διαλύσετε τη σκόνη
αυτή που πνίγει την αγνή ψυχή σας, στο τιμόνι.
Να γράψει η ιστορία την αλήθεια σας, τη μία και μόνη
κι εμπρός για να ξαναδικάσετε και τον Κολοκοτρώνη!

Με ξετρελλαίνει...

2010-12-16T00:39:00.000+02:00

... η κλασσική μουσική.

Οι ανυφαντάδες

2010-12-14T00:50:00.000+02:00

Στο κατσουφιασμένο μάτι δάκρυο κανένα,
στον αργαλειό του κάθουνται και τρίζουνε τα δόντια:
«Ω Γερμανία, υφαίνουμε το σάβανό σου
υφαίνουμε ενός την τρίδιπλη κατάρα -
υφαίνουμε, υφαίνουμε!

»Κατάρα στο είδωλο που το παρακαλάμε
χειμώνα που πουντιάζουμε και γιόμα που πεινάμε.
Ελπίσαμε και καρτερέσαμε του κάκου
μα μας εμπαίζει, μας γελάει, μας κοροϊδεύει -
υφαίνουμε, υφαίνουμε!

»Κατάρα και στο βασιλιά, το βασιλιά των πλούσιων,
που η δυστυχία μας δεν μπορεί να 'ν' τονέ συγκινήσει,
που ως και το γρόσι το στερνό από μας αρπάζει,
και σαν σκυλιά να μας σκοτώνουν μας αφήνει -
υφαίνουμε, υφαίνουμε!

»Κατάρα και στην ψεύτική μας την πατρίδα
όπου προδεύει μοναχά το αίσχος κι η ατιμία,
που πρόωρα έσπασε κάθε λουλούδι,
που το σαράκι δυναμώνει η μούχλα κι η σαπίλα -
υφαίνουμε, υφαίνουμε!

»Πετάει η σαϊτούλα, τρίζει ο αργαλειός
υφαίνουμε εμείς με προσοχήν, όλο το ημερονύχτι -
το σάβανό σου υφαίνουμε, ω παλαιά Γερμανία,
υφαίνουμε εντός την τρίδιπλη κατάρα
υφαίνουμε, υφαίνουμε!»

Heinrich Heine

(Γραμμένο το 1844, για τους υφαντές της Σιλεσίας)

Μετάφραση: Γιάννης Καμπύσης (1872-1901)
Από το βιβλίο "Χάινε. Μεταφράσεις των ποιημάτων του Ανθολογία"
Επιλογή Νάσος Βαγενάς Εκδ. "Σοκόλη" 2007

All the love

2010-11-25T19:39:00.000+02:00

Only tragedy allows the release

Of love and grief never normally seen

I didn't want to let them see me weep

I didn't want to let them see me weak

But I know I have shown

That I stand at the gates alone.

Τον παλιό εκείνο τον καιρό ΙΙΙ

2010-11-13T02:42:00.000+02:00

Σκηνή δεύτερη

ΕΛΙΚΩΝ (Κουνώντας επιτιμητικά το δάχτυλό του στον Σκιπίωνα). Σκιπίων, πάλι έκανες τον αντάρτη.
ΣΚΙΠΙΩΝ (Στον Καλιγούλα). Μίλησες βλάσφημα, Γάιε.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Τι θέλει πάλι να πει αυτό;
ΣΚΙΠΙΩΝ. Ειρωνεύτηκες τους ουρανούς, αφού πρώτα αιματοκύλησες τη γη.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Αυτός ο νεαρός λατρεύει τα μεγάλα λόγια. (Ξαπλώνει σ' ένα ανάκλιντρο).
ΚΑΙΣΟΝΙΑ (Ατάραχη). Πρόσεξε τα λόγια σου αγόρι μου· σήμερα στη Ρώμη πεθαίνουν άνθρωποι που λένε πολύ λιγότερα.
ΣΚΙΠΙΩΝ. Αποφάσισα να λέω στον Γάιο την αλήθεια.
ΚΑΙΣΟΝΙΑ. Άκουσέ τον, Καλιγούλα. Αυτό που έλειπε από την αυτοκρατορία σου είναι ένας τολμηρός νεαρός ηθικολόγος.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Με ενδιαφέρον). Ώστε πιστεύεις στους θεούς, Σκιπίων;
ΣΚΙΠΙΩΝ. Όχι.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Τότε, δε σε καταλαβαίνω. Γιατί ψάχνεις με τόσο ζήλο να βρεις τους βλάσφημους;
ΣΚΙΠΙΩΝ. Μπορεί ν' αρνούμαι κάτι, χωρίς ωστόσο να αισθάνομαι υποχρεωμένος να το σπιλώσω· αφήνω στους άλλους το δικαίωμα να πιστεύουν σ' αυτό.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Μα αυτό είναι η ταπεινοφροσύνη, η αληθινή ταπεινοφροσύνη! Αχ, αγαπητέ μου Σκιπίων, πόσο χαίρομαι για λογαριασμό σου. Και σε ζηλεύω κιόλας, να το ξέρεις... Γιατί αυτό είναι το μοναδικό συναίσθημα που πιθανότατα δε θα το νιώσω ποτέ.
ΣΚΙΠΙΩΝ. Δε ζηλεύεις εμένα, τους θεούς ζηλεύεις.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Αν δε σε πειράζει, ας μείνει αυτό το μεγάλο μυστικό της βασιλείας μου. Αυτό για το οποίο μπορούν να με κατηγορήσουν σήμερα, είναι για το ότι προχώρησα λίγο ακόμα στο μονοπάτι της δύναμης και της ελευθερίας. Για έναν άνθρωπο που αγαπά την εξουσία, ο ανταγωνισμός με τους θεούς είναι κάτι δυσάρεστο. Το ξεπέρασα αυτό. Απέδειξα σ' αυτούς τους φανταστικούς θεούς ότι ένας άνθρωπος, αν το θελήσει, μπορεί, χωρία καμία προηγούμενη εκπαίδευση, να ασκήσει τέλεια το γελοίο επάγγελμά τους.
ΣΚΙΠΙΩΝ. Αυτό είναι βλασφημία, Γάιε.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Όχι, Σκιπίων, αυτό είναι οξυδέρκεια. Συνειδητοποίησα απλώς ότι υπάρχει ένας μονάχα τρόπος για να γίνεις ίσος με τους θεούς: αρκεί να γίνεις εξίσου σκληρός με κείνους.
ΣΚΙΠΙΩΝ. Αρκεί να γίνεις τύραννος.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Τι είναι τύραννος;
ΣΚΙΠΙΩΝ. Μια τυφλή ψυχή.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Αυτό δεν είναι σίγουρο, Σκιπίων. Τύραννος είναι ένας άνθρωπος που θυσιάζει τους λαούς για να ικανοποιήσει τις ιδέες ή τη φιλοδοξία του. Εγώ, όμως, δεν έχω ιδέες και δεν έχω να λαχταρήσω τίποτα από τιμές και εξουσία. Αν ασκώ την εξουσία, είναι για να αντισταθμίσω.
ΣΚΙΠΙΩΝ. Να αντισταθμίσεις τι;
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Την ηλιθιότητα και το μίσος των θεών.
ΣΚΙΠΙΩΝ. Το μίσος δεν αντισταθμίζει το μίσος. Η εξουσία δεν είναι λύση. Όσο για την εχθρότητα του κόσμου, γνωρίζω μόνον ένα τρόπο για να την αντισταθμίσω.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Ποιος είναι αυτός ο τρόπος;
ΣΚΙΠΙΩΝ. Η φτώχεια.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Ενώ περιεργάζεται τα πόδια του). Θα 'πρεπε να το δοκιμάσω κι αυτό.

Albert Camus, "Καλιγούλας" [Πράξη τρίτη]
Μετάφραση: Βασίλης Τομανάς
Εκδόσεις "Κατσάνος", Θεσσαλονίκη

Nυχτερινό οχηματαγωγό

2010-11-03T01:43:00.000+02:00

Ανοιχτήκαμε στο σκοτάδι,
μισογεμάτο το πλοίο καθυστερημένους επιβάτες
να γλιστρούν στην ατέλειωτη
μαύρη επιφάνεια, μερικά αμυδρά φώτα

τρεμόπαιζαν στην ακτή του νησιού.
Πίσω μας, ανάμεσα στα δίδυμα πλευρά της αποβάθρας
(ξύλινοι πυλώνες ζωσμένοι παλιά ελαστικά),
τα φώτα της προκυμαίας κουνιούνται στα δίδυμα,

γαμψά κύματα, και τα χρώματα
στην τρικυμισμένη επιφάνεια σχηματίζουν ανάγλυφα
σχήματα όπως αυτά στο χαρτί παλιών ιταλικών βιβλίων,
στιλπνά, γεμάτα υποσχέσεις. Η ιστορία
του οχηματαγωγού ξεκινά και τελειώνει μοναδικά
και το κείμενό της είναι ακριβώς αυτή η έξοδος
προς ό,τι γρήγορα βγαίνει μπροστά μας
κι από πίσω: η νύχτα που προχωρά,

πρόταση την πρόταση, σαν από πίστη
προς οτιδήποτε λαμβάνει χώρα.
Είναι παράξενο που λέμε ότι τα πράγματα λαμβάνουν χώρα,
λες και το γεγονός είναι τοποθεσία -

το σκοτάδι ανάμεσα σε δύο ακτές,
για παράδειγμα, όπου για λίγη ώρα
δεν είμαστε σε σταθερό έδαφος. Δώδεκα λεπτά
ακριβώς, το νυχτερινό οχηματαγωγό βιάζεται

να διασχίσει τη λίμνη. Και το μόνο που συμβαίνει
είναι ολοένα το σώμα του νερού,
το δέρμα του σαν τη φόδρα του σατέν.
Μ' αρέσει να κάθομαι έτσι,

εκεί που η πλώρη σπρώχνει αγέρωχα προς το μέλλον,
γνωρίζοντας, περισσότερο απ' όσο μπορώ να δω, πως
η επιφάνεια δεν σπάει αλλά βιαστικά
παραμερίζει και γλιστράει από κάτω μας.

Η λίμνη πυκνώνει και γίνεται ακτογραμμή,
ένα συνεχές μαύρο μουαρέ˙
το πλήρωμα ακολουθεί τον έναν και μοναδικό δρόμο που γνωρίζει,
που οδηγεί σε μια αποβάθρα που σχεδόν καθρεφτίζει

την απέναντί της, λάμπες υδραργύρου φωτίζουν ασθενικά
τα λίγα αργοπορημένα πουλιά
που χαζολογάνε στην προκυμαία. Ακόμη και οι βαριεστημένοι άντρες
εκεί που δένει το πλοίο, αυτοί που κουνάνε

τα φανάρια τους στους τελευταίους ταξιδιώτες,
προωθώντας μας προς το δρόμο, κι αυτοί ακόμη θα μοιάζουν
να μηχανεύτηκαν την υποδοχή μας,
τα κόκκινα φωτάκια τους σημάδια

της επιτυχημένης διάβασης, της δικής μας ή οποιουδήποτε.
Δώδεκα σκοτεινά λεπτά. Αγάπη,
είμαστε ανάμεσα σε δυο κόσμους, ανάμεσα
σε απύθμενα νερά και σε δεν ξέρω πόσο κατάστικτο

από φώτα μαύρο ουρανό, σαν τους θαμπωμένους κύκλους
που κάνουν τα φώτα στα νησιά. Σχεδόν δεν φοβάμαι καθόλου
σ' αυτή την καλή λέμβο, καθώς αναπνέω την καλή της μυρωδιά
λαδιών και κηροζίνης,

ζεστός αέρας ανεβαίνει στο κλιμακοστάσιο
απ' της μηχανής το βλοσυρό δωμάτιο.
Δεν έχει όμορφα δεσίματα
γι' αυτή την ιστορία, μόνο τα προσωρινά,

ρευστά οπισθόφυλλα του παφλασμού,
που κάποιος τα πιτσίλισε με χρώματα τυχαία. Αλλά καθώς κυλάει μπροστά
μια μυρωδιά τόσο ξαφνική και δυνατή,
θα μπορούσε και να ξεριζώσει

τ' άστρα. Τώρα, ακριβώς πριν φτάσουμε,
ο άνεμος μεταφέρει μήνυμα και παρηγοριά,
γλυκιά, αν και όχι ακριβώς για μας:
καπνός από τζάκι ανεβαίνει στην παγωμένη ακτή.

Mark Doty

Μετάφραση: Δημήτρης Παπανικολάου
Περιοδικό "Ποίηση" Τεύχος 24 - Φθινόπωρο-Χειμώνας 2004

"Αγαπω" δυσκολα

2010-10-01T22:10:00.022+03:00

Αν υπαρχει καποιος που παρακολουθει αυτα που αναρτω θα εχει, ισως, αντιληφθει οτι οι δημοσιες εξομολογησεις δεν ειναι το δυνατο μου σημειο.

Σημερα ομως θα κανω μια πρωτη εξαιρεση.

Με εκπληξη, ελαβα μια προσκληση απο εναν συναδελφο την οποια αποδεχθηκα.

Να κοινοποιησω, λεει, δεκα πραγματα που αγαπω. Για ιδες καιρο που διαλεξε! Αλλα, θα προσπαθησω.

Ο,τι αναπηδησε στον τοιχο που κοιταζα επιμονα, σκεπτομενη τ' "αγαπω", κι επεστρεψε πισω μου ξανα, βρισκεται εδω:

Αγαπω ν' ακουω μουσικη ποοολυ δυνατα.

Αγαπω την Λευκαδα.

Αγαπω να κανω τους φιλους μου να γελουν με τις χαζομαρες μου.

Αγαπω οταν προκυπτουν καινουριες, μικρες ή μεγαλες χαρές εκει που νομιζω οτι ολα εχουν πικρισει ανεπανορθωτα.

Αγαπω οταν πραγματα που αντιμετωπιζα με προκαταληψη ή απερριπτα παλιοτερα, ξεπεταγονται μπροστα μου απαστραπτοντα και με αναγκαζουν ν' αλλαξω γνωμη.

Αγαπω τη βολη μου. (Να τα λεμε αυτα!)

Αγαπω πολυ τις ωρες της νυχτας. Οταν ξεχυνονται "τα αθρόα των φιλεόρτων τάγματα" μες το κεφαλι μου.

Αγαπω που το πρωι της Δευτερας δεν εχω να παω σχολειο! (Εναν Φρόυντ στο '4' παρακαλω!)

Αγαπω τον εαυτο μου που μεγαλωνοντας δεν εγινε τσογλανι, που να το υπερηφανευεται κι απο πανω.

Αγαπω ομως πιο πολυ απ' ολα τα παραπανω, και πανω απ' ολα τον Χιούι, τον Λιούι και τον Ντιούι που κοσμουν το αβαταρ του προφιλ μου. Κατα κοσμον Α,Β,Γ,.

Ουφ! Αθλος! Μονο την τελευταια ηξερα!

Συγγνωμη αν χαλαω το παιχνιδι, αλλα οι μπλογκερ που γνωριζω ειναι ελαχιστοι, και δισταζω να τους μεταφερω την προσκληση.

UPDATE: Ομως, για να μην θεωρηθω και αφιλη, τολμω να προτεινω στον ιδιοκτητη της Αστρολεσχης να παρει τη σκυταλη.

Τον παλιό εκείνο τον καιρό ΙΙ

2010-09-10T22:57:00.000+03:00

Σκηνή πέμπτη

ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Στο γέροντα πατρίκιο). Καλημέρα, αγαπούλα μου. (Στους άλλους). Χερέα, αποφάσισα να φάω στο σπίτι σου. Μούκιε, παίρνω το θάρρος να καλέσω τη γυναίκα σου.(Ο ταμίας χτυπάει τα χέρια του. Μπαίνει ένας δούλος, αλλά ο Καλιγούλας τον σταματά). Μια στιγμή! Κύριοι, σας είναι γνωστό ότι τα οικονομικά του κράτους στέκονται όρθια μόνο και μόνο γιατί έτσι έχουνε συνηθίσει. Από χθες, η συνήθεια φαίνεται ότ δεν είναι αρκετή. Γι' αυτό αναγκάστηκα δυστυχώς να προχωρήσω σε περιορισμό του υπηρετικού προσωπικού. Διαπνεόμενος απ' αυτό το πνεύμα της θυσίας, που είμαι βέβαιος ότι το εγκρίνετε, αποφάσισα να περιορίσω το προσωπικό του σπιτιού μου, ν' απελευθερώσω μερικούς δούλους και να ζητήσω από σας να με υπηρετείτε. Θα σας παρακαλούσα να ετοιμάσετε το τραπέζι και να σερβίρετε.
(Οι συγκλητικοί τον κοιτάζουν και διστάζουν).
ΕΛΙΚΩΝ. Εμπρός, κύριοι, δείξτε λίγη καλή διάθεση. Εξάλλου, θα δείτε ότι είναι πιο εύκολο να κατεβαίνεις την κοινωνική κλίμακα παρά να την ανεβαίνεις.
(Οι συγκλητικοί κινούνται απρόθυμα).
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Στην Καισονία). Ποια είναι η τιμωρία που επιβάλλεται στους τεμπέληδες δούλους;
ΚΑΙΣΟΝΙΑ. Νομίζω το μαστίγιο.
(Οι συγκλητικοί κινούνται πιο ζωηρά κι αρχίζουν αδέξια να στρώνουν το τραπέζι).
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Εμπρός, λίγη εφαρμοσμένη δουλειά! Μέθοδος, αυτό που πάνω απ' όλα χρειάζεται είναι η μέθοδος! (Στον Ελίκωνα). Σα να μου φαίνεται ότι έχουν χάσει την επιδεξιότητά τους, έτσι δεν είναι;
ΕΛΙΚΩΝ. Για να σου πω την αλήθεια, Γάιε, δεν είχαν ποτέ επιδεξιότητα παρά μόνο στο να χτυπάνε και να διατάζουνε. Χρειάζεται υπομονή, αυτό είναι όλο. Μια μέρα είναι αρκετή για να κάνεις κάποιον συγκλητικό, απαιτούνται όμως δέκα χρόνια για να κάνεις κάποιον εργάτη.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Φοβάμαι ότι θα απαιτούνταν είκοσι χρόνια για να κάνουμε εργάτη έναν συγκλητικό.
ΕΛΙΚΩΝ. Κι όμως τα καταφέρνουν. Έχουν απ' ότι φαίνεται την κλίση. Τους ταιριάζει η δουλεία. (Ένας συγκλητικός σκουπίζει τον ιδρώτα του). Κοίτα! Άρχισαν να ιδρώνουν. Έκαναν ένα βήμα μπροστά.

Albert Camus, "Καλιγούλας" [Πράξη δεύτερη]
Μετάφραση: Βασίλης Τομανάς
Εκδ. "Κατσάνος", Θεσσαλονίκη

Antonin Artaud

2010-09-05T15:50:00.014+03:00

Ο Antonin Artaud γεννήθηκε στη Μασσαλία, στις 4 Σεπτεμβρίου 1896. Από παιδί, έπασχε από νευρικές διαταραχές. "Από την πολύ τρυφερή μου ηλικία, 6 με 8 χρόνων, διαπίστωσα αυτές τις περιόδους που τραύλιζα και της φοβερής σύσπασης των νεύρων του προσώπου και της γλώσσας", θα πει ο ίδιος αργότερα. Σχεδιαστής και ζωγράφος πορτραίτων, ασχολείται με την ποίηση, επηρεασμένος από τον Baudelaire και τον Poe.
Ποιητής, ηθοποιός, αρθρογράφος σε διάφορα περιοδικά, γίνεται ένας από τους κύριους συντελεστές του σουρρεαλισμού και συνεργάτης του περιοδικού Σουρρεαλιστική Επανάσταση.
Το 1932, εκδίδει το πρώτο μανιφέστο του, "Θέατρο της σκληρότητας" που θα συμπληρώσει τον επόμενο χρόνο, μ' ένα δεύτερο μανιφέστο και με την "Κατάκτηση του Μεξικού".
Ταξιδεύει στο Μεξικό, και ζει ένα μήνα κοντά στους Ινδιάνους Tarahumaras όπου μυείται στην λατρεία του πεγιότλ (peyotl). Το 1938, γίνεται δεκτός στο ψυχιατρικό άσυλο Αγία Άννα και παρακολουθείται από τον Lacan.
Το Δεκέμβρη του 1947 ο Artaud είπε: "Σε δυο μήνες αν δε γίνει το θαύμα, θα προσβληθώ από αποπληξία, θα υψωθώ σαν πυρσός φωτιάς και θα τ' ανατινάξω όλα".
Στις 4 του Μάρτη του 1948 το πρωί, τον βρήκαν νεκρό, καθισμένο στα πόδια του κρεββατιού του.

Μαρία Μαχαίρα

ΟΝΕΙΡΟ Ι

Ήταν ένας εναέριος κινηματογράφος. Από το ύψος του ακίνητου αεροπλάνου κινηματογραφούσαμε το πέταγμα μιας συσκευής ακριβείας που ήξερε καλά τη δουλειά της. Ο αέρας γέμιζε από ένα υπόκωφο πέτρινο βούισμα όμοιο με το φως που τον κατέκλυζε. Μα ο φωτισμός μερικές φορές δεν έβρισκε την συσκευή.
Στο τέλος, δε μείναμε παρά δυο τρεις στα φτερά της μηχανής. Το αεροπλάνο πλανιόταν στον ουρανό. Ένιωθα σα να 'μουνα μέσα σε μια μισερή ισορροπία. Μα όπως η συσκευή αναποδογύριζε, χρειάστηκε να κάνουμε ένα γύρο στο κενό πιασμένοι σε κρίκους. Στο τέλος η επιχείρηση πέτυχε, αλλά οι φίλοι μου φύγανε˙ δεν έμεναν παρά οι αρχιμηχανικοί που έκαναν τα τρυπάνια τους να στριφογυρίζουν στο κενό.
Κείνη τη στιγμή, ένα απ' τα δυο σύρματα έσπασε:
- Σταματήστε, φώναξα, πέφτω!
Είμαστε πεντακόσια μέτρα απ' το έδαφος.
- Υπομονή, μου αποκρίθηκαν, είσαστε γεννημένος για να πέφτετε.

Απόσπασμα από τα Όνειρα που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό La Révolution Surréaliste, τεύχος 3.

"Η Μεγάλη Ημέρα Και Η Μεγάλη Νύχτα"
Μετάφραση: Στέφανος Ευθυμιάδης

Carl Dreyer / La Passion de Jan D' Arc (1928)

ΤΙΘΕΤΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ...
(απόσπασμα)

Δεν ξέρω
αλλα
ξέρω ότι
το διάστημα,
ο χρόνος,
η διάσταση,
το γίγνεσθαι,
το μέλλον,
το είναι,
το μη είναι,
το εγώ,
το μη εγώ,
δεν είναι τίποτε για μένα˙

αλλά υπάρχει ένα πράγμα
που είναι κάτι,
και που το νιώθω
από κείνο που θέλει
ΝΑ ΒΓΕΙ:
η παρουσία
του σωματικού μου
πόνου,

αυτή η απειλητική
παρουσία
που δε λέει να βαρεθεί ποτέ
το σώμα μου˙

Μετάφραση: Λυδία Κουβάτσου

Καβαλέρ, 17 Αυγούστου 1922

Ένα βράδυ, στις 14 Αυγούστου, παραβρέθηκα σε μια εκπληκτική ανατολή σελήνης, γιαπωνέζικης, στη θάλασσα, με πεύκα κατάμαυρα όπως στην Ιαπωνία. Η σελήνη μεγάλη, λυπημένη και γλυκιά, λίγο άρρωστη, κίτρινη, βρώμικη, η ησυχία πάνω στα σκοτεινά νερά κι αυτό το μεγάλο λουλούδι του άρρωστου φωτός, φθινοπωριάτικου, που είχε φυτρώσει πάνω στα νερά. Είχα το πνεύμα πολύ άρρωστο για πέντε μέρες, ένα πισωγύρισμα νευροπάθειας όπου η ευαίσθητη έκφραση της συνείδησης μου 'χε αφαιρεθεί˙ δεν μπορούσα πια να διαβάσω, ούτε να γράψω ούτε να σκεφτώ˙ αν μπορεί να το πει κανείς αυτό - δεν είχα υλική σκέψη γιατί μέσα μου ήμουν πιο βαθύς, αλλά ανήμπορος να εκφραστώ, παραλυμένος˙ τώρα η υλική μου ψυχή επανήλθε˙ κι αν μπορεί κανείς να πει ότι η τρέλα συντελεί στο να χάνεται ακόμα και η πνευματική ψυχή. Δύσκολο πρόβλημα. Είμαι λίγο σκοτεινός, ίσως με καταλαβαίνεις δύσκολα. Επιπλέον κανένα νέο από τον Dullin. Κι εγώ σκέφτομαι ότι το (θεατρικό) Εργαστήρι δε θα υπάρξει πια. Τι πρόκειται ν' απογίνω; Θα βρω μια δουλειά στο Παρίσι; Αγωνιώδες ζήτημα για το πώς θα ξαναβρεθούμε. Τέλοσπάντων, ξέρεις πάντα τη διεύθυνσή μου. Πάντα. Μαζί σου.
Η ψυχή μου πάνω στα χείλη σου.

Nanaqui

Παρίσι, 31 Γενάρη 1924

Génica, διάβασε τουλάχιστον ακόμα αυτό το γράμμα, διάβασέ το, όταν θα νιώθεις πιο ξεκούραστη.
Génica, Génica, αγαπημένη.
Δεν ξέρω τι αποφάσισες, αλλά σκέφτηκα πολύ για σένα και για μένα κι αν νιώθεις το μυαλό σου πιο ήρεμο, προσπάθησε να σκεφτείς λίγο ότι αυτό που σε ταλαιπωρεί σε μένα δεν είναι τόσο οι τρόποι μου, όσο αυτό που εσύ πιστεύεις ότι προξενεί αυτούς τρόπους. Υπάρχουν στη ζωή αρκετά σύννεφα, αλλά αν σου φαίνονται τόσο φοβερά, είναι μόνον εξαιτίας των περιστάσεων.
................................................................
Σκέψου το βράδυ των Gauterets, όπου έπεσα στην αγκαλιά σου μόλις με κοίταξες. Δεν πρέπει να είμαστε, Génica, πιο άσπλαχνοι κι από τη ζωή.
................................................................

Naky

"Γράμματα στη Génica"
Μετάφραση: Ελένη Μαχαίρα

Ο ΑΡΤΩ ΚΑΙ Η ΑΓΩΝΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Ο Αρτώ ήταν ένα μεγαλοφυής απατεώνας στο παιγνίδι του με τη φθορά. Όλες οι φωτογραφίες του που έχουμε στα χέρια μας και που είτε εμφανίζουν έναν Αρτώ άδωνι στα νεανικά του χρόνια, είτε έναν Αρτώ "κομμάτι φθαρμένης γεωλογίας" όπως θα αυτοαποκληθεί, κλεισμένος στο ψυχιατρείο, είναι στημένες. Εκμεταλλεύτηκε τη φωτογραφία, το μεγάλο ερζάτς του εικοστού αιώνα, προκειμένου να μας εγκλωβίσει σε μία και μοναδική παρατήρηση:Κοιτάξτε πώς ήταν και πώς έγινε.

Luitz-Morat / Le Juif errant (1926)

Και βέβαια η χρονική διαφορά ανάμεσα στον Αρτώ της ά-φθαρτης και της φθαρμένης γεωλογίας, των τριάντα και των πενήντα χρόνων, είναι πολύ μικρή για τόσο θεαματικές μεταβολές. Η απάτη είναι πάντα παρούσα μπροστά στην αγωνία του Δυτικού ανθρώπου-Αρτώ για τη φθορά και την επικείμενη απώλεια του σώματος. Η απάτη βρίσκεται στο σημείο που ο Αρτώ δέχεται ολοκληρωτικά και θεαματοποιεί τη διαδικασία της φθοράς προκειμένου να αποφύγει την κατάληξή της, την απώλεια.

Γιάννης Σολδάτος.

11 Δεκέμβρη 1947
Στον κύριο Fernand Pouey*

................................................................
στην εκπομπή που έκανα υπάρχουν διάφορα στοιχεία
χτυπητά,
διαπεραστικά,
ανισόρροπα,
παράφωνα
που μονταρισμένα με μια καινούρια τάξη να αποδεικνύουν ότι πέτυχε ο αρχικός μου σκοπός.
Ο σκοπός μου ήταν να σας εφοδιάσω με στοιχεία,
και σας έδωσα
και κακά
και εξαιρετικά, νομίζω,
ελπίζω να βρείτε έναν έξυπνο μοντέρ που να ξέρει να δώσει σ' όλα τα στοιχεία που προμήθευσα όλες τις ασυνήθιστες αξίες που επιθυμούσα.

* Fernand Pouey, διευθυντής των καλλιτεχνικών εκπομπών του γαλλικού ραδιοφώνου.

"Για να τελειώνουμε με την υπόθεση του Θεού"
Μετάφραση: Λυδία Κουβάτσου

1. Antonin Artaud / Γράμματα στη Genica Μετάφραση: Ελένη Μαχαίρα Εκδ."Σμίλη" Αθήνα 1986
2. Αντονέν Αρτώ / Η Μεγάλη Ημέρα Και Η Μεγάλη Νύχτα Μετάφραση: Στέφανος Ευθυμιάδης Εκδ."Αιγόκερως" 1981-1987
3. Αντονέν Αρτώ / Για να τελειώνουμε με την υπόθεση του Θεού Μετάφραση: Λυδία Κουβάτσου Πρόλογος: Γιάννης Σολδάτος Εκδ."Αιγόκερως" Β' Έκδοση 1989
4. http://www.docmartine.com/artaud/

Τον παλιό εκείνο τον καιρό Ι

2010-06-05T00:42:00.006+03:00

Σκηνή έβδομη

ΤΑΜΙΑΣ (Δισταχτικά). Σε... σε ψάχναμε, Καίσαρ.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Κοφτά, με φωνή αλλαγμένη). Το βλέπω.
ΤΑΜΙΑΣ. Εμείς... δηλαδή...
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Απότομα). Τι θέλετε;
ΤΑΜΙΑΣ. Ανησυχήσαμε, Καίσαρ.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Πλησιάζοντάς τον). Με ποιο δικαίωμα;
ΤΑΜΙΑΣ. Ε... να... (Του έρχεται ξαφνικά μια έμπνευση, και λέει μονορούφι). Τέλος πάντων, οπωσδήποτε, το ξέρεις ότι πρέπει να ρυθμιστούν κάποια ζητήματα σχετικά με το Δημόσιο Ταμείο.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Ξεσπάει σε ακατάσχετο γέλιο). Το Δημόσιο Ταμείο, ε; Πράγματι, έτσι είναι, το Δημοσιο Ταμείο μπαίνει πάνω απ' όλα.
ΤΑΜΙΑΣ. Φυσικά, Καίσαρ.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Εξακολουθεί να γελάει, και μιλάει στην Καισονία). Δε συμφωνείς, αγαπητή μου, ότι πάνω απ' όλα μπαίνει το Δημόσιο Ταμείο;
ΚΑΙΣΟΝΙΑ. Όχι, Καλιγούλα, αυτό είναι ζήτημα δευτερεύον.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Το λες γιατί δεν ξέρεις τίποτα απ' αυτά τα πράγματα. Το Δημόσιο Ταμείο παρουσιάζει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Όλα είναι σπουδαία: οι φόροι, η δημόσια ηθική, η εξωτερική πολιτική, ο εφοδιασμός του στρατού και οι αγροτικοί νόμοι! Όλα είναι πάρα πολύ σπουδαία, σε διαβεβαιώ. Όλα είναι εξίσου σπουδαία! το μεγαλείο της Ρώμης και οι δικές σου κρίσεις αρθριτικών. Α!, θ' ασχοληθώ μ' όλα αυτά. Άκουσέ με λιγάκι, ταμία.
ΤΑΜΙΑΣ. Σας ακούμε.
(Οι πατρίκιοι πλησιάζουν).
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Μου είσαι πιστός, έτσι δεν είναι;
ΤΑΜΙΑΣ (Επιτιμητικά). Καίσαρ!
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Ωραία, λοιπόν. Έχω να σου υποβάλλω ένα σχέδιο. Θα κάνουμε άνω κάτω την οικονομία σε δύο στάδια. Θα σου εξηγήσω, ταμία. Αφού πρώτα φύγουν οι πατρίκιοι.
(Οι πατρίκιοι φεύγουν).

Σκηνή όγδοη

ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Κάθεται κοντά στην Καισονία). Άκου με προσοχή. Στάδιο πρώτο: όλοι οι πατρίκιοι, όλοι οι κάτοικοι της αυτοκρατορίας που έχουν περιουσία - ανεξάρτητα από το αν η περιουσία τους είναι μικρή ή μεγάλη - οφείλουν υποχρεωτικά ν' αποκληρώσουν τα παιδιά τους και να κάνουν αμέσως καινούρια διαθήκη, με την οποία θ' αφήνουν την περιουσία τους στο κράτος.
ΤΑΜΙΑΣ. Μα, Καίσαρ...
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Δε σου έδωσα ακόμα το λόγο. Ανάλογα με τις ανάγκες μας, θα θανατώνουμε αυτά τα πρόσωπα με μια σειρά που θα την εγκαθιδρύουμε αυθαίρετα. Αν χρειαστεί, θα μπορούμε να παραβιάζουμε, αυθαίρετα φυσικά, αυτή τη σειρά. Και θα κληρονομούμε εμείς.
ΚΑΙΣΟΝΙΑ. (Ξεφεύγει από τ' αγκάλιασμά του). Τι σ' έπιασε;
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ (Ατάραχος). Η σειρά με την οποία θα γίνουν οι εκτελέσεις, δεν έχει στην πραγματικότητα καμία σημασία... Ή μάλλον, όλες αυτές οι εκτελέσεις έχουν ίση σπουδαιότητα, πράγμα από το οποίο έπεται ότι δεν έχουν καμία σπουδαιότητα. Εξάλλου, όλοι τους είναι εξίσου ένοχοι. Σημειώστε, ακόμα, ότι το να κλέβεις άμεσα τους πολίτες δεν είναι πιο ανήθικο από το να επιβάλλεις έμμεσους φόρους που κάνουν πιο ακριβά τα είδη πρώτης ανάγκης. Το να κυβερνάς, σημαίνει να κλέβεις - κι αυτό το ξέρει όλος ο κόσμος. Σημασία, όμως, έχει ο τρόπος που το κάνεις. Εγώ, σκοπεύω να κλέβω ανοιχτά. Κι αυτό θα σας ξυπνήσει λιγάκι. (Στον ταμία, επιτακτικά). Θα εκτελέσεις αμέσως, χωρίς χρονοτριβή, τις διαταγές αυτές. Τις διαθήκες θα τις υπογράψουν απόψε οι κάτοικοι της Ρώμης, ενώ οι κάτοικοι των πιο μακρινών επαρχιών έχουν ενός μηνός διορία. Στείλε αμέσως τους κήρυκες.
ΤΑΜΙΑΣ. Καίσαρ, δεν παίρνεις υπόψη σου...
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Άνοιξε καλά τ' αυτιά σου, ηλίθιε. Αν είναι σπουδαίο το Δημόσιο Ταμείο, τότε δεν είναι σπουδαία η ανθρώπινη ζωή. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Όλοι όσοι σκέφτονται σαν κι εσένα πρέπει να δεχτούν για πειστικό αυτό το επιχείρημα, και να υπολογίζουν τη ζωή τους σαν ένα τίποτα εφόσον μετράνε την περιουσία τους για το παν. Στο μεταξύ, εγώ έχω πάρει την απόφαση να είμαι λογικός και, αφού κατέχω την εξουσία, θα δείτε τι θα σας κοστίσει η λογική. Θα εξολοθρεύσω τόσο εκείνους που αντιφάσκουν, όσο και τις αντιφάσεις τις ίδιες. Και θ' αρχίσω από σένα αν χρειαστεί.
ΤΑΜΙΑΣ. Καίσαρ, σου ορκίζομαι ότι μπορείς να βασίζεσαι στην καλή μου θέληση.
ΚΑΛΙΓΟΥΛΑΣ. Και συ στη δική μου, να είσαι απόλυτα σίγουρος. Απόδειξη γι' αυτό είναι ότι δέχτηκα την άποψή σου, και σκέφτομαι πώς να ωφελήσω το Δημόσιο Ταμείο. Κοντολογίς πρέπει να μου πεις "ευχαριστώ" γιατί μπαίνω στο δικό σου παιχνίδι και παίζω με τα δικά σου χαρτιά. (Σωπαίνει για λίγο, και εξακολουθεί ήρεμα). Εξάλλου, το σχέδιό μου, εξαιτίας της απλότητάς του, μπορεί να θεωρηθεί μεγαλοφυές - πραγμα που κλείνει τη συζήτηση. Σου δίνω τρία δευτερόλεπτα για να χαθείς από τα μάτια μου. 'Ενα...
(Ο ταμίας φεύγει τρέχοντας).

Albert Camus, "Καλιγούλας" [Πράξη πρώτη]
Μετάφραση: Βασίλης Τομανάς
Εκδ. "Κατσάνος", Θεσσαλονίκη

Για δες, γιάντες!

2010-04-22T23:40:00.001+03:00

Σωθήκαμε...

2010-04-04T12:10:00.000+03:00

Μυστικός Δείπνος

2010-04-01T01:46:00.000+03:00

Το ατελιέ...της δημοπρασίας

2010-02-22T01:31:00.002+02:00

Δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι αυτό που στην τέχνη αποκαλείται "καινοτομία". Ότι ένα έργο τέχνης θα πρέπει να είναι κατανοητό από τις μέλλουσες γενεές; Μα γιατί; Κι αυτό τελικά τι θα σήμαινε; Ότι οι γενεές αυτές θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν; Σε τι; Δεν καταλαβαίνω. Κάπως περισσότερο καταλαβαίνω -αν και πάλι πολύ αμυδρά- ότι κάθε έργο τέχνης, αν θέλει να προσλάβει πιο μεγαλειώδεις διαστάσεις, πρέπει, με μια άπειρη υπομονή, με μια άπειρη μεθοδικότητα, απ' τις πρώτα κιόλα στιγμές που κατασκευάζεται, να καταδυθεί τις χιλιετίες, να ανταμωθεί, αν είναι δυνατόν, με την αμνημόνευτη νύχτα, την υπέρκορη νεκρών, κι οι νεκροί μέσα σ' αυτό το έργο θ' αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους.
Όχι, όχι, το έργο τέχνης δεν προορίζεται για τις νήπιες γενεές. Προσφέρεται στο αναρίθμητο πλήθος των νεκρών. Που το ασπάζονται. Ή το απορρίπτουν.

Grande femme debout II / Ψηλή γυναίκα όρθια ΙΙ
από εδώ

Μόλο που είναι εδώ παρούσες, πού αλλού λοιπόν μπορεί να βρίσκονται αυτές οι μορφές του Τζακομέττι, που έλεγα πιο πριν, αν όχι στο θάνατο; Από κει, σε κάθε κάλεσμα του βλέμματός μας δραπετεύουν κι έρχονται κοντά μας.

A man crossing the areα / Άνθρωπος που διασχίζει την επιφάνεια

από εδώ

Λέω στον Τζακομέττι:
ΕΓΩ: Πρέπει να το λέει κανενός η ψυχή του για να ‘χει ένα άγαλμά σας σπίτι του.
ΕΚΕΙΝΟΣ: Γιατί;
Διστάζω ν’ απαντήσω. Η φράση μου θα τον κάνει να χάσει πάσα ιδέα για μένα.
ΕΓΩ: Ένα άγαλμά σας σε μια κάμαρα είναι ναός.

The chariot / Το άρμα, 1950

από εδώ

Ο μπρούντζινος σκύλος του Τζακομέττι είναι θαυμάσιος. ‘Ηταν ακόμα πιο όμορφος όταν τα παράξενα υλικά του (γύψος, σπάγγοι ή στουπιά κουβαριασμένα) ξέφτιζαν. Η αισθητή, αν και όχι κραυγαλέα καμπύλη του μπροστινού ποδιού είναι τόσο όμορφη που καθορίζει μόνη της τη λυγερή περπατησιά του σκύλου. Γιατί ο σκύλος σεργιανίζει κι οσφραίνεται, με τη μουσούδα ν’ ακουμπάει στο χώμα. Είναι πετσί και κόκκαλο.

Dog / Σκύλος, 1951

από εδώ

Καθώς εκπλήσσομαι που βλέπω ένα ζώο – το μόνο μέσα σ’ όλες τις μορφές του:
ΕΚΕΙΝΟΣ: Εγώ είμαι. Μια μέρα με είδα έτσι στο δρόμο. Ήμουν ο σκύλος.

από εδώ

Τα αγάλματά του, όχι μόνο έρχονται καταπάνω σας σαν από πολύ μακριά, σαν από το βάθος ενός αφάνταστα μακρινού ορίζοντα, αλλά, όπου κι αν στέκεστε σε σχέση μ’ αυτά, καταφέρνουν πάντα να σας κάνουν να τα κοιτάζετε από χαμηλά. Τ’ αγάλματα, πέρα στο βάθος ενός μακρινού ορίζοντα, στέκονται στην κορφή, κι εσείς, στους πρόποδες του λόφου. Έρχονται, βιαστικά, ν’ ανταμωθούν με σας και να σας προσπεράσουν.

Φωτό: Henri Cartier-Bresson

από εδώ

Κάθε άγαλμα διαφέρει καθαρά από τα άλλα. Εγώ δεν ξέρω παρά τα αγάλματα των γυναικών, για τα οποία πόζαρε η Αννέτ, και τα μπούστα του Ντιέγκο. Κάθε θεά λοιπόν και τούτος ο θεός...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Έλεγα λοιπόν πως κάθε άγαλμα, που είναι τόσο διαφορετικό από τα άλλα, έρχεται και εντάσσεται στην ίδια ακατάδεχτη και σκυθρωπή οικογένεια. Την οικεία και εγγύτατη. Την απροσπέλαστη.

Buste de Diego, περίπου 1954

από εδώ

Annette IV 1962, cast 1965

από εδώ

(Ντιέγκο· αδελφός του Τζακομέττι, συνεργάτης και μοντέλο του. Αννέτ· η γυναίκα του Τζακομέττι)

Είμαι καθιστός, στητός, ακίνητος, άκαμπτος (έτσι και κουνηθώ, θα με επαναφέρει πάραυτα στην τάξη, στη σιωπή και στην απραξία) πάνω σε μια πολύ άβολη καρέκλα της κουζίνας.
ΕΚΕΙΝΟΣ (κοιτάζοντάς με έκθαμβος): «Τι ωραίος που είστε!» Πετάει δυο τρεις πινελιές στον μουσαμά, χωρίς (αυτή τουλάχιστον την εντύπωση δίνει) να σταματήσει να με τρυπάει με το βλέμμα του. Επαναλαμβάνει και ψιθυριστά, σαν να μιλάει στον εαυτό του: «Τι ωραίος που είστε!» Κι ύστερα προσθέτει τη διαπίστωση που τον μαγεύει ακόμα πιο πολύ: «Όπως όλος ο κόσμος, ε; Ούτε πιο πολύ, ούτε πιο λίγο».

Jean Genet 1954 ή 1955

από εδώ

Μιλάει τραχιά, θαρρείς και διαλέγει κατά το γούστο του τις εκφράσεις και τις λέξεις που να κάνουν την κουβέντα όσο γίνεται πιο καθημερινή. Σαν τα μαστόρια.

από εδώ

Αν το μπορούσε, ο Τζακομέττι θα γινόταν σκόνη, χώμα θα γινόταν – πόσο ευτυχισμένος θα ήταν!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Αν έπρεπε να κάνει ένα δώρο σε κάποιον που αγαπά ή εκτιμά, ίσως και να του ’στελνε, βέβαιος για την τιμή που θα του ’κανε, ένα κουλουριασμένο ροκανίδι ή ένα κομμάτι φλούδας από σημύδα, κατευθείαν από το πάτωμα ενός ξυλουργείου.

Φωτό: Henri Cartier-Bresson

από εδώ

Ο Τζακομέττι δεν δουλεύει για τους συγχρόνους του, ούτε για τις μέλλουσες γενεές: φτιάχνει αγάλματα που, επιτέλους, ευφραίνουν τους νεκρούς.

La cage / Το κελί,1950

από εδώ

Head of a man on a rod /Ανθρώπινο κεφάλι σε ράβδο, 1947

από εδώ

Το έργο του Τζακομέττι μεταλαμπαδεύει στον λαό των νεκρών τη γνώση για τη μοναξιά κάθε όντος και κάθε πράγματος, και για το ότι τούτη η μοναξιά είναι η πιο βέβαιη δόξα μας.

Φωτό: Gordon Parks, 1966

από εδώ

Τιμή ρεκόρ για τον «Άνθρωπο που περπατά»
Έναντι 104,3 εκατομμυρίων δολαρίων πωλήθηκε το μπρούτζινο γλυπτό του Αλμπέρτο Τζιακομέτι «Ο άνθρωπος που περπατά», στη χθεσινή δημοπρασία του οίκου Σόθμπις στο Λονδίνο, σπάζοντας ρεκόρ στην ιστορία της αγοράς της τέχνης.

Ο «άνθρωπος που περπατά» έγινε το πιο ακριβό έργο τέχνης στον κόσμο εκθρονίζοντας τον πίνακα του Πάμπλο Πικάσο «Αγόρι με την πίπα» που είχε πωληθεί για 104,2 εκατομμύρια δολάρια στους Σόθμπις της Νέας Υόρκης το 2004.
Το έργο που δημιούργησε ο Ελβετός γλύπτης το 1970 ανήκε στη συλλογή της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας της Γερμανίας, Commerzbank η οποία το είχε αγοράσει το 1980 με σημερινή τιμή περίπου 20.000 ευρώ.
Το δίμετρο μπρούτζινο γλυπτό για πολλά χρόνια διακοσμούσε την είσοδο του γραφείου του τραπεζίτη Πούντο, δημιουργού της σπουδαίας και μεγάλης συλλογής αλλά και του ιδρύματος τέχνης της Dresner Bank, η οποία αργότερα αγοράστηκε από την Commerzbank.
Ο οίκος δεν δημοσιοποίησε την ταυτότητα του αγοραστή, ο οποίος απέκτησε το σπουδαίο έργο τέχνης, 8 λεπτά μετά την έναρξη των προσφορών.

από εδώ

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ζαν Ζενέ Το εργαστήρι του Αλμπέρτο Τζακομέττι (L’ atelier d’ Alberto Giacometti)»
Μετάφραση: Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδ. «Ύψιλον/Βιβλία», 1989

Καλή Χρονιά!

2010-01-01T12:03:00.001+02:00

Leningrad Cowboys & The Alexandrov Red Army Ensemble - Happy Together

Leningrad Cowboys & The Alexandrov Red Army Ensemble - Delilah

Bob Sinclar - Love Generation

Θα ήθελα...

2009-12-30T11:32:00.002+02:00

Το 2009 φεύγοντας να πάρει μαζί του όλες τις βροχές που μας κουβάλησε

και τον καινούριο χρόνο ν' απλώσουμε τα φτερά μας σε πιο στεγνούς ουρανούς, χορεύοντας τις νύχτες.

Να ζήσουμε στιγμές απολαυστικές

και περιπετειώδεις.

Κάποιοι θα ζωστούν το μίσος τους ξανά, αλλά οι φίλοι θ' απαντήσουν

και θ' απαντήσουν σωστά.

«Ιδού ένας κόσμος που φεύγει παραπαίοντας, αρραβωνιασμένος με τα κουδουνάκια μιας κολασμένης μουσικής κλίμακας, ιδού και η άλλη όχθη: οι καινούριοι άνθρωποι. Αγροίκοι, χοροπηδηχτοί, καβάλα σε λόξυγκες.»

Tristan Tzara, Μανιφέστα του Ντανταϊσμού

Εύχομαι σε όλους σας Καλή Χρονιά!

Καλά Χριστούγεννα,παιδιά!

2009-12-22T13:56:00.004+02:00

Εύχομαι σε όλους τους αγαπημένους διαδικτυακούς μου φίλους και επισκέπτες να περάσουν όμορφα τα φετινά Χριστούγεννα όπως αυτοί επιθυμούν. Με λίγα ή με πολλά δεν έχει πραγματικά καμία σημασία, μόνο να γελάσουν τα χείλη μας και μαζί κι η ψυχή μας.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΑΡΝΤΑΣΙΑ!

...πανδαιμόνιο!!

2009-11-27T16:54:00.007+02:00

DID YOU SEE ME COMING?

GO WEST

LEFT TO MY OWN DEVICES

IT'S A SIN

WEST END GIRLS

Τα αποσπάσματα δεν έχουν την καθαρότητα εικόνας και ήχου του πρωτοτύπου για την οικονομία της ανάρτησης (βλ. χαμηλότερη ανάλυση για μικρότερο όγκο αρχείου).

Επίσης, ζητώ την κατανόησή σας, για κάποιες 'ατυχείς' λήψεις που προκύπτουν από τις αντικειμενικές δυσκολίες μιας συναυλίας (κάγκελα, κόσμος που κινείται, κόσμος που σπρώχνει, κάγκελα, security forces, υπερένταση και κόπωση της βιντεολήπτριας, κάγκελα).

Boys, να μας ξανάρθετε!

Pet Shop Boys 'Pandemonium Tour 2009' Θεσσαλονίκη,Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009

UPDATE:

Την παρούσα ανάρτηση την αφιερώνω εξ' ολοκλήρου στην αγαπημένη φίλη μου Χ. που με τράβηξε απ' τον λήθαργο και παρακολουθήσαμε μαζί την συναυλία.

Και ξαφνικά...

2009-11-20T22:45:00.002+02:00

Σαν σήμερα

2009-11-02T18:27:00.011+02:00

There's honey in the hollows
And the contours of the body

A sluggish golden river

A sickly golden trickle

A golden, sticky trickle

You can hear the bones humming

And the car reverses over

The body in the basin

In the shallow sea-plane basin

And the car reverses over

And his body rolls over

Crushed from the shoulder

You can hear the bones humming

Singing like a puncture

Killed to keep the world turning

Throw his bones over

The white cliffs of Dover

And into the sea, the sea of Rome

And the bloodstained coast of Ostia

Leon like a lion

Sleeping in the sunshine

Lion lies down

Out of the strong came forth sweetness

Throw his bones over

The white cliffs of Dover

And murder me in Ostia

The sea of Rome

And the bloodstained coast

And the car reverses over

The white cliffs of Dover

And into the sea, the sea of Rome

You can hear the bones humming

Throw his bones over

The white cliffs of Dover

And into the sea, the sea of Rome

And murder me in Ostia

«μόνον ο ήλιος / σημαδεύοντας το φιλμ μπορεί να εκφράσει / μέσα σε τόσο παλιό μίσος λίγη παλιά αγάπη» ‘Poesia in forma di rosa’,1964 Μετάφραση:Έφη Καλλιφατίδη

«το πρόσωπο γελά:κάτω απ’ τα σαγόνια, τα κόκαλα / μασάνε λέξεις, λεηλατούν: / [...] / κουφάρι όπου
όλη η νιότη / κείτεται, ανθισμένη, σαν φώκια νεαρή / μέσα σε κάσα ή σε λεκάνη» ‘La religione del mio tempo’ ,1961 Μετάφραση:Έφη Καλλιφατίδη

Pier Paolo Pasolini

(Μπολόνια, 5 Μαρτίου 1922 - 'Οστια, 2 Νοεμβρίου 1975)

1.Coil/Ostia (The Death Of Pasolini) LP 'Horse Rotorvator',1986
2.Walter Siti "Ο αληθινός ήλιος κι ο ήλιος του φιλμ ή Για τον εξπρεσιονισμό του Pasolini" Έκδοση:'Οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Θεσσαλονίκη 1997' - 'Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης'

Μικρές αγγελίες

2009-10-29T19:49:00.003+02:00

ΨΥΓΕΙΟ καινουργή αναζητά απελπισμένα, τρόφιμα να τα κλείσει στην παγωμένη αγκαλιά του. Άπαντα δεκτά. Εχεμύθεια καμία.

ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ στο χώρο μου. Εμπειρία, καθαριότητα, περιβάλλον αρωματισμένο. Πρόθυμη σε όλες τις νέες τάσεις. Ντουλάπα με τα όλα της. Ανοιχτά όλο το 24ωρο. Ειδικές τιμές για εσώρουχα, μπλούζες, πουκάμισα, παντελόνια, παλτά, ημίπαλτα.

ΒΑΖΩ το μπαλκόνι. Βάζεις τις τέντες;

ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ασφαλιστήριο συμβόλαιο ιατρικής περίθαλψης, ληγμένο.

ΛΑΜΠΤΗΡΑΣ πυρακτώσεως ζητάει αντικαταστάτη λόγω συνταξιοδότησης.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ γωνιακό ντουλάπι, χωρίς θέα, σκοτεινό, με καλό εξαερισμό. Αποκλειστικά για αποθήκη τροφίμων. (Μόνο σοβαρές προτάσεις).

ΖΗΤΕΙΤΑΙ συνέταιρος σε χρεοκοπία.

ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΕ! Ζητείται κρεββάτι σε κλινική. (Ράντσο δεκτό).

ΓΥΨΙΝΑ στομάχια, δίνονται μισοτιμής.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ σε προσωπικούς λογαριασμούς. Δεκτά χαρτονομίσματα όλων των αποχρώσεων.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ευτυχισμένος άνθρωπος, ανεξαρτήτου ηλικίας, φύλου, εθνικότητας χωρίς απαραίτητη προϋπηρεσία για να πρωταγωνιστήσει σε ντοκυμαντέρ.

ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ εγγυημένο! Πάλιωσε ο λογαριασμός σας στην τράπεζα, και έχει αρχίσει να παχαίνει επικίνδυνα; Τα μηδενικά αρχίζουν να συσσωρεύονται στο βιβλιάριό σας; Έχει χτυπήσει ‘κόκκινο’ το ύψος των καταθέσεών σας; Δεν σας χωράνε πλέον τα χρηματοκιβώτιά σας; Έχουμε τη λύση στο πρόβλημά σας! Σας απαλλάσσουμε από τα περιττά ποσά εντός μίας (1) ημέρας! 101 Ενωμένα Ινστιτούτα Αδυνατίσματος Δ.Ε.Η, Ο.Τ.Ε., Ύδρευση και 98 bonus προγράμματα. Για λίγες ακόμα δεκαετίες. Προλάβετε!

ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ετών 22 plus, γλωσσομαθής, καλλιεργημένη, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, ζητά γνωριμία με κύριο, μισθωτό, με αυτοκίνητο, κατοικία γηπεδικών διαστάσεων, προσωπικό τραπεζικό μάνατζερ, δάνειο να τρέχει, μητέρα παραπληγική, ευπαρουσίαστο, ευτυχισμένο και χαμογελαστό μέχρι 40 ετών 2 μηνών και 8 ημερών, για να διαπιστώσει εάν είναι αληθινός ή διαφήμιση. (Ό,τι ήθελε προκύψει).

ΑΓΟΡΑΖΩ υπομονή όσο-όσο. Κος Τέλος.

Vita

2009-09-24T23:54:00.005+03:00

Days i enjoy

Days i enjoy are days when nothing happens,

When i have no engagements written on my block,

When no one comes to disturb my inward peace,

When no one comes to take me away from myself

And turn me into a patchwork, a jig-saw puzzle,

A broken mirror that once gave a whole reflection,

Being so contrived that it takes too long a time

To get myself back to myself when they have gone.

The years are too strickly measured, and life too short

For me to afford such bits of myself to my friends.

And what have i to give my friends in the last resort?

An awkwardeness, a shyness, a scrap,

No thing that's truly me, a bootless waste,

A waste of myself and them, for my life is mine

And theirs presumably theirs, and cannot touch.

Vita Sackville-West

http://www.npg.org.uk/collections/search/largerimage.php?search=ss&firstRun=true&role=sit&sText=VITA+SACKVILLE+WEST&page=1&LinkID=mp06015&rNo=4

http://en.wikipedia.org/wiki/Vita_Sackville-West

Σαχλοκουβέντες

2009-09-12T19:51:00.005+03:00

samedi répit
plus rire
depuit minuit
jusqu’à minuit
pas pleurer

Gilbert Garcin - Communiquer/Communicated

σάββατο ανάπαυλα
όχι πια γέλια
απ’ τα μεσάνυχτα
ως τα μεσάνυχτα
όχι κλάματα

Samuel Beckett

Μετάφραση:Γιώργος Βίλλιος

http://www.gilbert-garcin.com/chrono/photos/photo_1999_10.php

http://www.zshare.net/audio/654608853e47725a/

Μακεδονία ξακουστή!

2009-08-19T01:22:00.002+03:00

Τα χασαπάκια

2009-07-14T23:27:00.003+03:00

Η Λεγεών Των Ξένων

http://news.bbc.co.uk/2/hi/in_pictures/8150063.stm

Καλή εβδομάδα

2009-07-06T00:30:00.000+03:00

Στους φίλους που ταξιδεύουν και εκπλήσσονται, που ξεκουράζουν τις αισθήσεις τους σε φεστιβάλ και συναυλίες, που κάνουν ηλιοθεραπεία ανάσκελα πάνω στα κύμματα και σ' αυτούς που δουλεύουν και ονειρεύονται όλα τα παραπάνω.

Ιρανικό ροκ

2009-06-29T21:45:00.000+03:00

Iranian Rock Music

We take a look at the challenges of making music in Iran and speak to various young music groups such as 127 and FONT - who spent 21 days in jail for playing a gig in a garden. We began by asking Ali and Ash from Font why it is so dangerous to try and play rock music in Iran...

http://www.bbc.co.uk/worldservice/arts/2009/06/090617_iranianrock.shtml

'Οταν ο ουρανός κροταλίζει

2009-06-19T03:16:00.000+03:00

Μάρμαρο;

Εκλεκτικές συγγένειες

Κόντρα στο ρεύμα

Νυχτερινη βόλτα στους πυλώνες

Νυχτερινή βόλτα κατά μόνας

Οι ρίζες του ουρανού...

...βρίσκονται στη γη

Και τα βουνά ξεφτίζουν!

Κόκκινο σώμα, λευκές φλέβες

Χορεύουμε;

Η Δημοκρατία θα νικήσει 35% - 0

2009-06-07T12:04:00.000+03:00

ΜΠΑΚΙΓΧΑΜ: Κι όταν ο λόγος μου πλησίασε στο τέλος του, τους είπα,
αν θέλαν το καλό της χώρας, να φωνάξουν "Ο Θεός σώζοι τον
Ρίτσαρντ, της Αγγλίας τον νόμιμο βασιλέα!"

ΓΛΟΣΤΕΡ: Και φώναξαν;

ΜΠΑΚΙΓΧΑΜ: 'Οχι, να με φυλάξει ο Θεός, δεν είπαν λέξη· παρά σαν βουβά
ξόανα, ή πέτρες που ανασαίνουν, αλληλοκοιταζόντουσαν
χλωμοί σαν πεθαμένοι.

William Shakespeare
"King Richard III - Ο Βασιλιάς Ριχάρδος ο Γ΄"
Πράξη Γ', Σκηνή 7
Μετάφραση:Βασίλης Ρώτας, Βούλα Δαμιανάκου

Σ' εμενα ή Το Πορτραιτο Μιας Κυριας

2009-06-04T21:49:00.000+03:00

Τοποθετηστε τη φωτογραφικη πλακα του προσωπου μεσα στην μπανιερα με το οξυ.

Οι συγκινησεις που την εχουν ευαισθητοποιησει θα γινουν ορατες και θα εκπλαγειτε.

Ριχτε μια γροθια στη μουρη σας και πεσετε ξεροι.

Tristan Tzara
"Ο κυριος Αα ο αντιφιλοσοφος μας στελνει αυτο το μανιφεστο" -
"Μανιφεστα Του Ντανταϊσμου"
Μεταφραση:Αντρεας Κανελλιδης

Στον Μ.

2009-06-01T18:09:00.000+03:00

I must find a place to hide,
a place for me to hide.
Can you find me soft asylum?
I can't make it anymore. The man is at the door.
Peppermint miniskirts, chocolate candy,
champion sax and a girl named Sandy.
Only four ways to get unraveled:
one is to sleep and the other is travel,
one is a bandit up in the hills,
one is to love your neighbour
till his wife gets home.
Catacombs, nursery bones, winter woman
growing stones, carrying babies to the river.
Streets and shoes, avenues,
leather riders selling news.
The monkbought lunch.
Successful hills are here to stay.
Everything must be this way.
Gentle street where people play,
welcome to the soft parade.

Jim Morrison/The Doors "The Soft Parade"

Στην m.

2009-05-28T21:45:00.001+03:00

Μεσα στην αιθουσα του Συμβουλιου, κατα την εποχη των ανθεων, βρισκεστε υπο τη σκέπη ενος ουρανου απο μπροκαρ.

Σεϊ Σοναγκον
"Πραγματα που φαινονται ευχαριστα" - "Το Κρυφο Ημερολογιο"
Μεταφραση απο τα γαλλικα:Γιαννης Καυκιας

Στον P.

2009-05-25T17:05:00.001+03:00

Οταν μοναζουμε σκεπτομενοι μελλοντικα ταξειδια
Ενα καραβι καποτε περνα στην καμαρα μας
Και γέρνουμε ν' αναπαυθουμε στο καταστρωμα
Ως που να φθασουν τα κλαρια των ενυπνίων
Και λυτρωθουμε απο τους κοπους της ημερας
Στην πρασια της ανευρεσεως
Σιτοβολωνος που διαλεξανε δυο κορασιδες
Για νάρθουν να με συναντησουν.

Ανδρεας Εμπειρικος
"Δικλεις" - "Ενδοχωρα" (1934-1937)

Στην Γ.

2009-05-24T11:30:00.001+03:00

Τι της ειπε; Ελα μαζι μου; Πώς σε λενε; Ποσο κανει μισο κιλο; Ή απλως εμφανιστηκε την αλλη μερα για περισσοτερες καυτερες μαυρες πιπεριες; Κι εκεινη τον πλησιασε για να τον δει καλυτερα; Ή ηταν εκεινος που κινηθηκε προς το μερος της; Οπως και να 'γινε, εκεινος, με κατι σαν θαυμασμο, κατι σαν εκπληξη, ειχε πει "Τα ματια σου ειναι σαν τα φυλλα της μεντας".
Αραγε του ειχε απαντησει χαμηλοφωνα "Και τα δικα σου ειναι σαν την αρχη του κοσμου" ή αυτες οι λεξεις εμειναν φυλακισμενες στο κεφαλι της;

Toni Morrison
"Paradise-Παραδεισος"
Μεταφραση:Κατερινα Σχινα

Et in Arcadia ego

2009-05-23T14:57:00.000+03:00